المخرج السينمائي الاسرائيلي שלומי אלדר يكتب الحقيقة حول احداث يوم امس في القدس (التهجم على موكب جنازة شيرين ابو عاقلة)

هذا ما كتبه المخرج السينمائي الاسرائيلي שלומי אלדר على صفحة حركة מחזקים الداعية للمساواة الاجتماعية حول هجوم الشرطة على موكب تشييع جنازة شهيدة الصحافة #شيرين ابو عاقلة

منيح الي بعد في هيك ناس بالدنيا

المقال باللغة العربية والذي قمت بترجمته

اكثر من 20 سنة أغطي احداث الصراع الإسرائيلي الفلسطيني, ورأيت الكثير, وظننت أنه رأيت كل شيء,

لكني أخطات

تباً... ما هذا, وماذا حدث؟؟؟

أي انسان واقعي يرى اشخاص يرفعون تابوتاً بداخله جثماناً, ويقومون بضرب الأشخاص

كم من الممكن أن يكون قدر الكراهية التي تحملها لتعمل هذا العمل

من هو عديم الإحساس/الاحمق أو معاً الذي أعطى ألامر, ولا تقولون لي يميني او يساري, هذا ليس الامر

 انا متأكد بأنه كذلك اشخاص من اليمين المُتزمت شاهدوا هذا المشهد وخجلوا من انفسهم

خجلوا بذلك ان شرطة إسرائيل المتوجب عليها الدفاع عن مواطني الدولة , ترى بتابوت عدو شرس

حين نفهم ونستوعب أن هذه الصور لا تدل على قوة, إنما على ضعف, فقط الضعاف يروا العمل الصحفي مصدر خطر عليهم.

 الخطر الحقيقي لا يكمن في الاعلام الإسرائيلي, إنما بالقوة الإسرائيلية, لأنه من تقبل الضربات واللكمات خلال الجنازة, ليسوا فقط كارهاً ابدياً, إنما يعلم كيف يجعلك تفقد السيطرة (سهلُ جدا له)

حين نفتقد ذرة الخجل, والاحساس, صفتان مهمتان بدونهم لن تكون قوي ابدا

الضرب انتهى , ولكن وصمة العار ستبقى.

المقال باللغة العبرية

יותר מעשרים שנה סיקרתי את הסכסוך הישראלי פלסטיני. ראיתי הרבה דברים, יותר מידי, האמת שחשבתי שראיתי הכל.

טעיתי.

מה זה לעזאזל היה?

איזה אדם בר דעת רואה אנשים סוחבים ארון ובתוכו גופה ומרביץ להם?

כמה שנאה יכולה להיות בך כדי לעשות מעשה כזה?

מי ערל הלב/המטומטם או שניהם שנתן את ההוראה?

ואל תגידו לי ימין/שמאל, זה לא קשור.

אני בטוח שגם אנשי ימין מובהקים רואים את התמונות הללו ומתביישים בהן.

מתביישים בכך שמשטרת ישראל, שאמורה להגן על אזרחי ישראל, רואה בארון מתים אויב אכזר. שמבינים שהתמונות הללו לא מעידות על כוח אלא על חולשה: רק חלשים רואים בעבודה עיתונאית ובלוויה של עיתונאית סכנה.

הסכנה העיקרית היא לא להסברה הישראלית אלא לעוצמה הישראלית. כי מי שחטף את המכות היום הוא לא רק שונא לנצח אלא שהוא גם יודע שקל לגרום לנו לאבד שליטה, קל מאוד.

שאין בנו ולו טיפת כבוד או תבונה, שתי תכונות שבלעדיהן אי אפשר להיות חזק.

המכות יעברו אבל החרפה - היא תישאר.

مقال يستحق كل تقدير واحترام

כל הכבוד שיש עוד אנשים כמו שלומי אלדר במדינה